VI kadencja

opis sprawy

Interpelacja w sprawie inicjatywy powstania Dolnośląskiej Składnicy Muzealiów Archeologicznych w Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Głogowie

Interpelacja nr 616

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie inicjatywy powstania Dolnośląskiej Składnicy Muzealiów Archeologicznych w Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Głogowie

   Temat powstania tej składnicy został wyartykułowany w 2000 r. Już wtedy przygotowana została umowa pomiędzy marszałkiem województwa dolnośląskiego i prezydentem miasta Głogowa o współprowadzeniu w formie oddziału MAH takiej placówki dla Dolnego Śląska. Niestety od tamtego czasu prace zmierzające do utworzenia takiej placówki nie posunęły się do przodu.

   Istotą istnienia składnicy jest wypełnienie luki między działaniami służby konserwatorskiej i muzealnej.

   Rozdzielenie prawne jednolitego systemu konserwatorsko-muzealnego doprowadziło do sytuacji, że pozyskiwane drogą badań archeologicznych źródła umknęły kontroli właściciela, czyli państwa w osobie wojewódzkiego konserwatora zabytków sprawującego nadzór właścicielski. Doprowadziło do sytuacji patologicznych w postaci zbiorów na strychach, w piwnicach domów prywatnych i na ogródkach działkowych

   Składnica w rozumieniu projektu MAH w Głogowie spełniałaby - w przeciwieństwie do tzw. składnic magazynowych - również funkcje paramuzealne, tzn. prowadziłaby pełną inwentaryzację posiadanych zbiorów, wykonywałaby bieżącą ich konserwację oraz poprzez możliwość umiejscowienia w niej pokoi gościnnych i pracowni - gabinetów udostępniałaby materiał do opracowań naukowych. Ta placówka oprócz konserwacji i przechowywania objęłaby również udostępnianie zbiorów do celów badawczych oraz udostępnianie zabytków muzeom na ekspozycję. Zabezpieczenie zbiorów oparte byłoby na zasadach obowiązujących w muzeach. Specyfika jej działania odróżniająca ją od klasycznego muzeum wynika z prawnych podstaw depozytu Skarbu Państwa. Zabytki wpisywane byłyby do księgi depozytów, a ich dysponentem byłby wojewódzki konserwator zabytków.

   Bardzo istotną sprawą jest to, że składnica może określać standardy, które musi spełnić badacz w zakresie opakowań, konserwacji i inwentaryzacji. Komisyjny tryb przyjmowania kompletu materiału z badań oraz dokumentacji przy udziale WKZ, pracowników składnicy i, np. w zakresie opracowania wyników badań i publikacji, przedstawicieli Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Instytutu Archeologii i Etnologii oddziału PAN we Wrocławiu. Wymusi to przestrzeganie i egzekwowanie tych standardów (zminimalizuje to dość powszechny proceder wyboru przez inwestorów wykonawców, których jedynym atutem jest nieznajdowanie zabytków, co z punktu widzenia inwestora jest uzasadnione ekonomicznie).

   Oszacowany koszt budowy składnicy to kwota około 9 mln zł.

   Sądzimy, że powstanie w Głogowie składnicy jako pierwszej w niczym nie przeszkodzi w powołaniu podobnych w innych miastach województwach według potrzeb, a wręcz może pomóc na zasadzie precedensu.

   W związku z powyższym prosimy o odpowiedź na następujące pytania w tej sprawie:

   1. Jak została rozwiązana sprawa dotycząca przechowywania zbiorów archeologicznych znajdowanych podczas realizacji dużych inwestycji na terenie kraju?

   2. Czy obecnie istniejąca powierzchnia magazynowa jest wystarczająca i czy spełnia wymogi ustawy o muzeach?

   3. Jak spełniane są warunki do opracowania materiałów i do ich eksponowania? Jaka ich część podlega opracowaniu i eksponowaniu?

   4. Jaki procent wydobytych materiałów został poddany konserwacji?

   5. Czy ministerstwo planuje budowę ww. składnic na terenie kraju, ze szczególnym uwzględnieniem województwa dolnośląskiego?

   6. W jaki sposób rozwiązuje się opisane wyżej problemy?

   7. Czy mając na względzie zaangażowanie prac projektowych składnicy w Głogowie, bierze się to miasto pod uwagę jako miejsce lokalizacji takiej składnicy?

   Mając powyższe na uwadze, prosimy Pana Ministra o ustosunkowanie się do przedstawionych kwestii i o stosowną odpowiedź w odpowiednim trybie.

   Z poważaniem

   Posłowie Ewa Drozd, Monika Wielichowska,

   Tomasz Smolarz i Roman Brodniak

   Warszawa, dnia 20 grudnia 2007 r.