VI kadencja
Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego - z upoważnienia ministra -
na interpelację nr 5751
w sprawie systemu pobierania opłat od sprzedaży kserografów oraz sposobu przekazywania tych funduszy właścicielom praw do kopiowania materiałów
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację posła Michała Stuligrosza (nr SPS-023-5751/08) w sprawie systemu pobierania opłat od sprzedaży kserografów oraz sposobu przekazywania tych funduszy właścicielom praw do kopiowania materiałów, a w szczególności odpowiadając na pytania:
1) na podstawie jakich kryteriów udzielono zgody na pobieranie środków wynikających z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz czy argumenty użyte kiedyś znajdują dalej uzasadnienie dla kontynuowania działalności Kopipolu?;
2) jak obecnie przedstawia się sytuacja finansowo -organizacyjna w Kopipolu?,
uprzejmie przekazuję stosowne informacje.
Ad 1
Decyzją z dnia 16 sierpnia 1996 r. nr DPA.041/Z/27/95 minister kultury i sztuki udzielił Stowarzyszeniu Zbiorowego Zarządzania Prawami Autorskimi Twórców Dzieł Naukowych i Technicznych (Kopipol) zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi do utworów naukowych i technicznych w zakresie zwielokrotniania, wprowadzania do obrotu i rozpowszechniania oraz na pobieranie od ośrodków informacji lub dokumentacji naukowo-technicznej wynagrodzenia za odpłatne udostępnianie egzemplarzy fragmentów utworów.
Decyzją z dnia 20 listopada 2003 r. nr DP.WPA.024/521/03/mp minister kultury dokonał zmiany treści ww. decyzji nr DPA 041/Z/27/95 z dnia 16 sierpnia 1995 r., udzielając stowarzyszeniu zezwolenia na:
1) zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi do utworów naukowych i technicznych na następujących polach eksploatacji: utrwalanie, zwielokrotnianie jakąkolwiek techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego lub cyfrowego, wprowadzenie do obrotu, użyczenie, najem, wyświetlanie, publiczne odtwarzanie, nadawanie, reemitowanie, publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym,
2) pobieranie od ośrodków informacji lub dokumentacji wynagrodzenia za udostępnianie egzemplarzy utworów.
W dniu 2 czerwca 2003 r. minister kultury wydał rozporządzenie w sprawie określenia kategorii urządzeń i nośników służących do utrwalania utworów oraz opłat od tych urządzeń i nośników z tytułu ich sprzedaży przez producentów i importerów. W rozporządzeniu tym Kopipol został wskazany (§ 4 pkt 1) jako organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi uprawniona do pobierania i podziału opłat od urządzeń i nośników, o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia, na rzecz twórców.
W wydanym w dniu 27 czerwca 2003 r. przez ministra kultury rozporządzeniu w sprawie opłat uiszczanych przez posiadaczy urządzeń reprograficznych Kopipol został wskazany (§ 3 pkt 1) jako organizacja uprawniona do pobierania opłat, o których mowa w tym rozporządzeniu, na rzecz twórców.
Przy wyborze organizacji zbiorowego zarządzania wzięto pod uwagę możliwość realizacji przez nie zadań, które wynikają z faktu wskazania do poboru opłat oraz doświadczenia organizacji w tym zakresie. Proponowane rozwiązania przyjęte w rozporządzeniu zostały uzgodnione z zainteresowanymi ministrami oraz organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi, stowarzyszeniami twórców i wydawców, a także izbami gospodarczymi reprezentującymi podmioty zobowiązane do uiszczania opłat.
Ad 2
W 2007 r. minister kultury i dziedzictwa narodowego przeprowadził kontrolę w Kopipolu. Po przeprowadzonej kontroli minister kultury i dziedzictwa narodowego zobowiązał Kopipol m.in. do podziału środków zainkasowanych przez stowarzyszenie Kopipol w latach 1996-2006 z tytułu opłat reprograficznych pomiędzy uprawnione organizacje zbiorowego zarządzania na podstawie wyników przeprowadzonych na zlecenie stowarzyszenia Kopipol badań statystycznych, z uwzględnieniem dokonanych uprzednio na rzecz uprawnionych organizacji wypłat zaliczkowych. Przed dokonaniem powyższego minister kultury i dziedzictwa narodowego zobowiązał Kopipol do wystąpienia do pozostałych uprawnionych organizacji o przedstawienie swoich roszczeń co do wysokości przypadających im opłat wraz z dokumentacją w tym zakresie, na podstawie § 7 ust. 3 rozporządzenia ministra kultury z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie określenia kategorii urządzeń i nośników służących do utrwalania utworów oraz opłat od tych urządzeń i nośników z tytułu ich sprzedaży przez producentów i importerów oraz § 5 ust. 3 rozporządzenia ministra kultury z dnia 27 czerwca 2003 r. w sprawie opłat uiszczanych przez posiadaczy urządzeń reprograficznych.
W odniesieniu do kwot stanowiących różnicę pomiędzy wynagrodzeniem należnym na podstawie badań statystycznych przeprowadzonych na zlecenie stowarzyszenia Kopipol a wynagrodzeniem wynikającym z udokumentowanych roszczeń zgłoszonych przez uprawnione organizacje zbiorowego zarządzania minister kultury i dziedzictwa narodowego zobowiązał stowarzyszenie Kopipol do umieszczenia ich na wyodrębnionym rachunku bankowym celem ustanowienia rezerwy na poczet ewentualnych udokumentowanych roszczeń pozostałych uprawnionych organizacji zbiorowego zarządzania (jak wynika z informacji posiadanych przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego, żadna z uprawnionych organizacji nie przedstawiła udokumentowanych roszczeń w tym zakresie).
Powyżej opisane zalecenia wynikały z faktu, że pomiędzy uprawnionymi organizacjami trwa wieloletni spór co do sposobu podziału należnych kwot i ich wysokości. Uprawnione organizacje od wielu lat nie zmieniają swego stanowiska i nie podejmują jakichkolwiek kroków zmierzających do współpracy w tym zakresie, co uniemożliwia praktycznie rozwiązanie zaistniałego problemu. Nie jest zaś dopuszczalna sytuacja, w której w ogóle nie dojdzie do podziału wynagrodzeń pobranych od tzw. czystych nośników.
W odniesieniu do środków pozostałych po dokonaniu powyższych czynności minister kultury i dziedzictwa narodowego zobowiązał stowarzyszenie Kopipol do ich wypłaty twórcom dzieł naukowych i technicznych reprezentowanych przez stowarzyszenie Kopipol na podstawie systemu repartycji indywidualnej. W tym miejscu wskazać należy, że minister kultury i dziedzictwa narodowego zobowiązał stowarzyszenie Kopipol do wprowadzenia systemu repartycji indywidualnej zamiast systemu repartycji pośredniej (czyli poprzez fundusze, o których mowa w interpelacji). Z informacji przekazanych przez Kopipol wynika, że stowarzyszenie wdrożyło system repartycji indywidualnej.
Odpowiadając na pytanie dotyczące sytuacji organizacyjno-finansowej stowarzyszenia Kopipol, wskazuję, że Kopipol zrzesza 80 członków zwyczajnych i 7 członków wspierających, z czego 75 członków to osoby fizyczne, zaś 5 członków stanowią osoby prawne. W czerwcu 2007 r. doszło do nowych wyborów władz stowarzyszenia.
Przychody Kopipolu z dotychczasowej działalności statutowej, jak wynika z informacji opracowanej wg stanu na koniec 2007 r., wynoszą ok. 3 mln PLN (łącznie za rok 2007 oraz za lata poprzednie). Koszty realizacji zadań statutowych wyniosły zaś ok. 500 000 PLN.
W roku 2007 do Kopipolu wpłynęły środki pieniężne z tytułu opłat pobieranych na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w wysokości ok. 1,5 mln PLN, koszty inkasa wyniosły ok. 500 000 PLN, repartycji dokonano na kwotę ok. 1,3 mln PLN.
W roku 2008 z tytułu czystych nośników wpłynęło do stowarzyszenia Kopipol ok. 1,5 mln PLN, zaś koszty inkasa ustalone zostały na poziomie 30%.
Mam nadzieję, że Pan Marszałek uzna powyższe wyjaśnienia za wystarczające.
Z poważaniem
Sekretarz stanu
Piotr Żuchowski
Warszawa, dnia 27 listopada 2008 r.