V kadencja

Odpowiedź ministra gospodarki

na zapytanie nr 2129

w sprawie pomocy rodzinom ofiar wypadków i katastrof górniczych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na zapytanie Pana Posła Stanisława Rydzonia w sprawie pomocy rodzinom ofiara katastrof i wypadków górniczych, przekazane przy piśmie z dnia 30 stycznia 2007 r., znak SPS-024-2129/07, uprzejmie informuję, co następuje.

   Ile w ostatnich dwóch latach wydarzyło się w Polsce katastrof i wypadków górniczych, ile śmiertelnych ofiar pochłonęły, a ilu górnikom udało się przeżyć?

   W roku 2005 wydarzyło się w górnictwie węgla kamiennego 2116 wypadków, w tym 15 śmiertelnych i 15 ciężkich. W roku 2006 miało miejsce 2320 wypadków, w tym 12 ciężkich i 25 śmiertelnych. Ponadto pracownicy firm świadczących usługi w kopalniach węgla kamiennego ulegli ogółem 468 wypadkom, w tym 3 ciężkim i 19 śmiertelnym.

   Czy, a jeżeli tak, to kto śledzi losy ofiar wypadków i katastrof górniczych?

   Rodziny ofiar tragicznych wypadków, w tym katastrof, są i zawsze były otaczane opieką ze strony pracodawców (kopalń). Losy ofiar wypadków i katastrof górniczych śledzone są w kopalniach przez służby socjalne, służby BHP oraz organizacje związkowe. Z poszkodowanymi w wypadkach i katastrofach górniczych utrzymywany jest także stały kontakt (odwiedziny w szpitalach, spotkania z rodziną).

   Jak wygląda opieka nad ofiarami wypadków i katastrof górniczych, kto i w jaki sposób ją sprawuje?

   Opiekę nad ofiarami wypadków sprawuje właściwa kopalnia. Finansowane są koszty leczenia, w tym zakup lekarstw oraz rehabilitacja po zakończonym leczeniu szpitalnym. W razie potrzeby finansowana jest również dodatkowa opieka lekarska lub pielęgniarska. Refundacji podlegają koszty wstawianych protez, zakupy wózków inwalidzkich, a także koszty chirurgii plastycznej po oparzeniach itp. Rodzinom poszkodowanych wypłacane są także zapomogi z funduszu świadczeń socjalnych stosownie do sytuacji materialnej, w jakiej się znajdują.

   Zgodnie z obowiązującymi przepisami ofiarom wypadków przy pracy, wobec których orzeczono całkowitą bądź częściową niezdolność do pracy, przysługuje renta bądź renta wyrównawcza. Rodzinom ofiar śmiertelnych przysługuje renta rodzinna.

   Corocznie dla dzieci tragicznie zmarłych górników, niezależnie od akcji prowadzonych przez Fundację Rodzin Górniczych, służby kopalń organizują bezpłatny lub w znacznym stopniu dofinansowywany wypoczynek letni i zimowy. Służby socjalne kopalń stale i na bieżąco pozostają w kontaktach z rodzinami ofiar wypadków i reagują na sygnały dotyczące ewentualnej pomocy w każdym zakresie sygnalizowanym przez rodziny ofiar i poszkodowanych.

   Czy taka opieka jak w przypadku rodzin ofiar tragedii w KWK ˝Halemba˝ jest standardem i czy podobnie wyglądała we wszystkich poprzednich wypadkach?

   W przypadku tragedii w KWK ˝Halemba˝, na skutek szerokiego oddźwięku tego zdarzenia w mediach, udzielona została znaczna pomoc zewnętrzna, która nie ma miejsca w pojedynczych wypadkach śmiertelnych w kopalniach.

   Opieka nad rodzinami ofiar tragedii górniczych jest podobna we wszystkich kopalniach, gdyż sprawy te są prawnie uregulowane w postaci odpowiednich porozumień z organizacjami związków zawodowych. Również porównywalna jest pomoc ze środków funduszu świadczeń socjalnych na pomoc rodzinom ofiar tragedii.

   Dużą rolę w niesieniu pomocy rodzinom ofiar tragedii górniczych odgrywa założona w 1997 r. Fundacja Rodzin Górniczych. Podstawowym celem jej działania jest materialne wspieranie rodzin górników, którzy zginęli w wyniku wypadków przy pracy, znajdujących się z różnych powodów w trudnej sytuacji życiowej, zwłaszcza żyjących w niedostatku lub potrzebujących doraźnego wsparcia. Fundacja udziela stypendiów i zapomóg, organizuje wycieczki i wczasy krajowe. Obecnie Fundacja Rodzin Górniczych posiada zarejestrowanych około 4.500 podopiecznych.

   Czy w ocenie Pana Ministra dotychczas stosowane formy opieki nad ofiarami katastrof i wypadków górniczych i nad ich rodzinami są wystarczające?

   W mojej opinii dotychczas stosowane w przedsiębiorstwach górniczych formy opieki nad ofiarami wypadków przy pracy oraz ich rodzinami są wystarczające.

   Z poważaniem

   Minister

   Piotr Grzegorz Woźniak

   Warszawa, dnia 14 lutego 2007 r.