6 kadencja, 32 posiedzenie, 2 dzień (17-12-2008)
11 punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy (druki nr 1184 i 1333).
Poseł Sprawozdawca Marian Filar:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wśród różnego rodzaju turystyk, jakie mamy w Polsce, jest także jedna, może mniej znana, mianowicie turystyka penitencjarna. Co to oznacza? W chwili, kiedy tu obradujemy, nasz kraj przemierza prawdopodobnie kilka konwojów policyjnych, w których dostarczani są na czynności procesowe skazani w innych lub w tych samych sprawach. To samo dzieje się z osobami tymczasowo aresztowanymi. W każdym razie jest to pewien określony problem, którego nie da się uniknąć. Te konwoje są kosztowne i kłopotliwe. Mówiąc między nami, mają jeszcze jeden ryzykowny aspekt, mianowicie czasami wodzą na pokuszenie niektórych naszych kolegów.
Drodzy państwo, trzeba z tym faktem coś zrobić. Jaki jest na to sposób? Trzeba utrzymać stan normatywny, który jeszcze do niedawna obowiązywał. Mianowicie chodzi po prostu o to, żeby koszty konwojowania skazanych i aresztowanych w celach procesowych maksymalnie ograniczyć i doprowadzić do tego, że nie będą one ani tak absorbujące, ani tak kosztowne. Dzisiejsza propozycja zmian w Kodeksie karnym wykonawczym zmierza właśnie w tym kierunku.
Poza tym chciałbym poinformować Wysoką Izbę, że nie jest to nic specjalnie nowego. Takie regulacje w polskim Kodeksie karnym wykonawczym już były, tylko w przepisach przejściowych, i ich obowiązywanie już się zakończyło. Trzeba to po prostu na stałe inkorporować w strukturę Kodeksu karnego wykonawczego. Taki cel ma ustawa prezentowana dzisiaj Wysokiej Izbie.
Szanowni Państwo! Historia parlamentarna tej ustawy jest taka, że na 28. posiedzeniu Sejmu w dniu 5 listopada tego roku pan marszałek skierował powyższy projekt do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Komisja Nadzwyczajna skierowała go do podkomisji. Podkomisja podjęła w tym zakresie określone decyzje, które zostały zaaprobowane przez komisję. Chciałbym państwa poinformować, że mimo klasycznie politycznego składu naszych komisji obrady zarówno w podkomisji, jak i w komisji, odbywały się w atmosferze bardzo merytorycznej i rzeczowej, bez jakichś elementów zbędnych i politycznych polemik. Sprawa nie jest polityczna, tylko merytoryczna. W takim duchu komisja pracowała.
Rozwiązania, które są zawarte w projekcie ustawy, który mam zaszczyt zaprezentować Wysokiej Izbie, znajdują się w druku sejmowym nr 1333. Istota legislacyjna tych zmian polega na tym, że w stosunku do stanu, który istniał do niedawna i był także w Kodeksie karnym wykonawczym, tylko że w innej jego części, wprowadza się do tego kodeksu, do jego struktury fundamentalnej, a nie do przepisów przejściowych i końcowych, nowy rozdział XVa. Chodzi o umieszczenie tymczasowo aresztowanych i skazanych, odbywających karę pozbawienia wolności, w wydzielonych pomieszczeniach lub pomieszczeniach dla osób zatrzymanych. W treści tych przepisów wprowadzono pewne zmiany czysto legislacyjne, a czasami nawet językowe. Przepisy zostały udoskonalone zarówno werbalnie, jak i legislacyjnie. Z pełną odpowiedzialnością mogę Wysokiej Izbie tę ustawę zarekomendować i prosić o jej łaskawe uchwalenie.
Szanowni Państwo! Jeszcze raz przypominam, że chodzi tutaj o kilka spraw. Mianowicie o umieszczenie w wydzielonych pomieszczeniach tymczasowo aresztowanych i skazanych konwojowanych z innej miejscowości w związku z udziałem w czynnościach sądowych, o możliwość umieszczenia takich osób w takich pomieszczeniach w przypadku jakichś przeszkód o charakterze humanitarnym w trakcie konwojowania, gdyby np. trzeba było tym osobom dać gdzieś spokojnie odpocząć, coś zjeść. Musimy się zachowywać także wobec skazanych tak, jak przystało na ludzi cywilizowanych.
W związku z tym tego typu możliwości zostały w tych przepisach przewidziane. Jeśli chodzi o inną istotną rzecz, mianowicie o gwarancje procesowe, które będą zabezpieczać należyte procedowanie w tych właśnie miejscach, o których mówiłem przed chwilą, sprawa ta w projekcie ustawy także jest należycie zabezpieczona. Sędziowie penitencjarni cywilni lub wojskowi, w zależności od tego, o jakie sądownictwo w danym przypadku chodzi, czuwają nad legalnością wykonania tych pobytów, tak że sprawa jest należycie zabezpieczona i od strony merytorycznej, i od strony prawnej.
Na zakończenie informacja, że nie jest to zjawisko na skalę masową. Wedle mojej informacji, zresztą sądzę, że pan minister będzie miał tutaj bardziej aktualne informacje, tego typu umieszczeń było ok. 150 rocznie. W każdym razie tutaj także można poszukać usprawnień i oszczędności.
Dlatego też proszę łaskawie Wysoką Izbę, żeby zechciała tę ustawę przyjąć w formie, która jest zaprezentowana w druku nr 1333. Bardzo państwu dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia