6 kadencja, 32 posiedzenie, 2 dzień (17-12-2008)
11 punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy (druki nr 1184 i 1333).
Poseł Grzegorz Karpiński:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Efektem prac sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach nad rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego są propozycje o charakterze doprecyzowującym. Komisja tym samym podzieliła pogląd rządu wyrażony w uzasadnieniu do projektu ustawy i przedstawiony również w Izbie podczas pierwszego czytania, że za przyjęciem proponowanych zmian przemawiają argumenty natury praktycznej, ekonomicznej, a nawet humanitarnej.
Niemniej jednak, Wysoka Izbo, podczas pierwszego czytania ze strony przedstawicieli wszystkich klubów parlamentarnych podnoszone były wątpliwości związane z proponowanymi zmianami. Warto w tym miejscu przypomnieć, że celem proponowanych zmian jest stworzenie precyzyjnych rozwiązań prawnych, które pozwolą na umieszczanie w wydzielonych pomieszczeniach tymczasowo aresztowanych i skazanych, jeżeli ich konwojowanie z innej miejscowości w związku z udziałem w czynności sądowej łączyłoby się z nadmiernymi trudnościami lub kosztami oraz tylko na czas niezbędny do wykonania tej czynności.
Drugim celem jest stworzenie możliwości czasowego umieszczania takich osób w pomieszczeniach przeznaczonych dla osób zatrzymanych na czas trwania przeszkody uniemożliwiającej konwojowanie albo niezbędny ze względów humanitarnych. Co do zasady nie ma żadnych wątpliwości, że tego typu uregulowania należy wprowadzić do polskiej procedury. Ta konieczność, Wysoka Izbo, wynika z niedostatecznej liczby miejsc w zakładach karnych i aresztach tymczasowych. Te instytucje są przecież podstawowymi miejscami, w których powinny być przetrzymywane osoby, które na podstawie obowiązujących przepisów zostały pozbawione wolności. Osoby te w okresie, kiedy są pozbawione wolności, muszą być poddane władzy sądowniczej, a nie władzy wykonawczej lub organom ścigania. To właśnie z tych powodów 10 lat temu ustawodawca przyjął, że dopuszcza przetrzymywanie tych osób tylko przez okres 10 lat, czyli dał czas kolejnym rządom i parlamentom na to, żeby stworzyć w Polsce odpowiednią sieć aresztów śledczych i zakładów karnych, a możliwość przetrzymywania poza tymi obiektami powinna być ograniczona tylko do przypadków losowych. Niestety okazało się, że zaprojektowane przed 10 laty przepisy, mające zgodnie z uchwaloną wtedy ustawą charakter wygasający, zostaną dzisiaj usankcjonowane. W istocie zatem wyjątek stanie się regułą.
Oczywiście mam świadomość, że problem, o którym mówimy, tj. umieszczanie skazanych i tymczasowo aresztowanych w pomieszczeniach innych niż areszty i zakłady karne, dotyczy rocznie około 60 osób. Niemniej jednak, panie ministrze, zwracam się do przedstawiciela rządu o rozważne skorzystanie z uprawnienia, jakie Wysoka Izba zamierza przyznać ministrowi spraw wewnętrznych i administracji, uchwalając projekt ustawy, do wydania rozporządzenia w celu określenia wykazu pomieszczeń, w których mogą być odrębnie umieszczani tymczasowo aresztowani i skazani.
Lista tych miejsc moim zdaniem powinna być ograniczona, i to dwiema przesłankami: po pierwsze, istnieniem alternatywnego miejsca przetrzymywania w postaci aresztu tymczasowego albo zakładu karnego; jeżeli jest taka możliwość, że ta osoba może w czasie konwojowania być przetrzymywana w zakładzie karnym lub areszcie tymczasowym, to oczywiście tam powinna być przetrzymywana, po drugie, przesłanką, która wprost wynika z przesłanki określonej w ustawie, aby miejsce przetrzymywania najpełniej odpowiadało określonemu w Kodeksie karnym wykonawczym sposobowi wykonywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska, mając na uwadze konieczność wprowadzenia zaproponowanych przez rząd zmian, będzie głosował za ich przyjęciem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia